DOLAR
Alış: 45.29
Satış: 45.48
EURO
Alış: 53.04
Satış: 53.25
GBP
Alış: 61.12
Satış: 61.58
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
13.05.2026
1227 Görüntüleme
Polis karakolunda 80 yaşındaki bir adama güldüler
- Polis karakolunda 80 yaşındaki bir adama güldüler ve şikayetini bile kabul etmediler, ancak polisler bu yaşlı adamın gerçekte kim olduğunu ve karakol müdürü içeri girdiğinde neler olacağını bilmiyorlardı ???? ???? Yaşlı adam gecenin ortasında uyandı ve karanlığa baktı. Saat gece 2’ydi. Dışarıda geceydi ve komşular yine gürültü yapıyordu. Sesler duyuluyordu – bir adam yüksek sesle konuşuyor, sonra bir kadın gülmeye başlıyordu. Müziği çok yüksek açmışlardı
- Yaşlı adam neredeyse seksen yaşındaydı, kalbi hastaydı ama işitmesi hâlâ çok keskindi. Eski bir sabahlık giydi ve yavaşça evden çıkıp komşunun kapısına yaklaştı. Yaşlı adam zile bastı. Birkaç saniye sonra kapı açıldı ve kapıda genç bir kadın belirdi. Parlak makyaj, elde bir şişe ve alkol kokusu. — Ne istiyorsun, dede? — diye tembelce sordu. — Saat gece iki oldu. Uyuyamıyorum. Çok gürültü yapıyorsunuz. Kız gözlerini devirdi ve dairenin içine bağırdı: — Duyuyor musun! Yaşlı adam yine şikayet ediyor! Dairenin derinliklerinden yeni erkek arkadaşı çıktı. Dev gibi, sert bakışlı ve göbekli bir adam. — Sorun nedir? — diye alay etti. — İlaç al, uyursun. Kadın yüksek sesle güldü ve adam kapıyı yaşlı adamın yüzüne kapattı. Yaşlı adam birkaç saniye daha merdiven boşluğunda durdu. Daha önce de polisi aramıştı ama polisler gelene kadar komşular hep sessizleşmeyi başarıyordu. Aşağı katta neredeyse hiçbir şey duymayan yaşlı bir çift yaşıyordu ve yönetim sadece omuz silkip “anlaşın” diyordu. Yaşlı adam dairesine döndü, ilacını aldı ve yatağa uzandı. Sonunda uyuduğunda geçmişe ait anılar tekrar gözlerinin önüne geldi. O ve karısı mutfakta oturuyordu. Tek oğulları pencerenin yanında duruyor ve askeri okula girdiğini anlatıyordu. — Oğlum, askerlik tehlikelidir. Belki bir daha düşünürsün? Ama yaşlı adam o zaman başka bir şey söyledi. — Gurur duymak gerekir. Gerçek bir erkek vatanına hizmet etmelidir. Oğlunun omzuna vurdu ve yıllarca vicdan azabı çekeceği sözleri söyledi. — Dedemiz bir kahramandı. Sen de kahraman olacaksın. Rüya hep aynı şekilde bitiyordu. Gri bir koridor. Kapıda bir asker. Oğlunun özel bir görevde öldüğüne dair sessiz sözler. Eşinin çığlığı, ambulans ve boşluk. Yaşlı adam zor nefes alarak uyandı. Aradan yirmi yıl geçmişti ama suçluluk duygusu hiç gitmemişti. Çoğu zaman yalnız hayatı ve uykusuz geceleri hak ettiğini düşünüyordu. Ama iki gün sonra durum tekrarlandı. Yaşlı adam dayanamadı ve kendisi polis karakoluna gitmeye karar verdi. Şikayet dilekçesi yazdı ama nöbetçi genç adam onu neredeyse dinlemedi. Adam gitmek üzereyken polis kağıdı buruşturup çöpe attı. Bunu gören dede şikayetin kabul edilmesini istedi ama çalışanlar sadece sinirlendi. Karşılarında sadece zavallı, sıradan bir yaşlı adam olduğunu düşündüler. Ama bu adamın gerçekte kim olduğunu ve karakol müdürü içeri girdiğinde neler olacağını bilmiyorlardı — Eve gidin dede. Doktora gitmeniz gerekiyor. Yaşlı adam avucuyla masaya vurdu. — Hiçbir yere gitmiyorum! Müdürü bekleyeceğim! O anda göğsünü keskin bir ağrı sardı. Sendeledi ve kalbini tuttu. Polisler korktu ve onu bir banka oturttular. Yaşlı adam iç cebinden haplarını çıkardı ama onlarla birlikte yere eski bir fotoğraf düştü. Tam o sırada karakol müdürü odasından çıktı. Fotoğrafı aldı ve birden donakaldı. Fotoğrafta genç bir teğmen vardı. — Bu kim? — diye sessizce sordu. — Oğlum. Koridorda sessizlik oldu. Müdür yavaşça yaşlı adama baktı. Gözlerinde acı belirdi. — Bu… savaşta bizi kurtaran aynı teğmen. Yavaşça yaşlı adamın önünde diz çöktü. — O, bir bombayı kendi bedeniyle kapattı. Biz on kişiydik. Sadece onun sayesinde hayattayız. Polisler sessizce duruyordu. Karşılarında bir kahramanın babası vardı ve ona böyle davranmışlardı.
Yorumlar
Yorumlar (Yorum Yapılmamış)
Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


