Kocamdan gizlice kır evimize gittim, orada ne yaptığını anlamak için. Kapıyı açtım

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Kocamdan gizlice kır evimize gittim, orada ne yaptığını anlamak için. Kapıyı açtığımda gerçek bir korku dalgası üzerime çöktü 😱😱 Kocam Mark ve benim, köyde küçük bir evimiz var. Önceden neredeyse her hafta sonu oraya giderdik. Çiçek ekerdik, bahçede çalışırdık, et pişirirdik ve şehir gürültüsünden sadece dinlenirdik. Ama bir noktada her şey değişti. Mark sürekli gitmeyi reddetmeye başladı. Bazen acil işi vardı, bazen yorgundu, bazen başı ağrıyordu ya da “başka zaman gideriz” diyordu. Başta bunun garip olduğunu düşünmedim. Ta ki bir gün köydeki bir komşum beni arayana kadar. — Bak, —diye söyledi biraz rastgele— dün kocanı evin yanında gördüm. Başta ne demek istediğini bile anlamadım. — Yanılmış olmalısın —dedim—. Bütün gün işteydi. — Hayır, eminim. Evden çıktı ve arabadan uzun süre bir şeyler taşıyordu —dedi sakin bir şekilde. Telefonu kapattım ve içim sıkıştı. Aklıma hemen en kötü düşünceler geldi. Neden oradaydı ve bana hiçbir şey söylemedi? Neden bu gezileri gizliyor? Ve en önemlisi, orada tam olarak ne yapıyordu? Sonraki hafta sonu Mark tekrar gitmeyeceğini söyledi. — Belki ben tek başıma giderim, biraz temiz hava alırım —dikkatlice önerdim. Aniden gerginleşti. — Hayır —dedi çok hızlı—. Oraya gitmeni istemiyorum. Evde kalırsan kendimi daha rahat hissederim. Ve tam o anda her şeyi anladım. Eğer orada garip bir şey olmasaydı, yasaklamazdı. Mark evden çıkınca, onu takip etmeye karar verdim. Araba ile köye doğru gitti.

: Biraz bekledim ve arkasından gittim. Eve yaklaşırken kalbimin nasıl çarptığını hissettim. Ellerim titriyordu ve içimde korkunç bir şey yapıyormuşum gibi bir his vardı, ama duramazdım artık. Kapıya yaklaştım, derin bir nefes aldım ve içeri girdim. Ve o anda anladım ki, orada bir sevgili bulmayı ummak boşunaymış. Çünkü gördüğüm şey çok daha kötüydü 😨😨 Bu hikayenin devamını ilk yorumda bulabilirsiniz 👇👇 Ev teknoloji ile doluydu. Yeni televizyonlar, dizüstü bilgisayarlar, tabletler, kameralar, kutularda aletler. Köşelerde çantalarda takılar, saatler, zincirler, küpeler vardı. Masada ve çekmecelerde para yığınları vardı. Öyle çoktu ki bacaklarımın bağı çözüldü. Bu ne bir hobiye, ne bir işe, ne de rastgele bir birikime benziyordu. Her şey bir depo gibi görünüyordu. Olay çıkarmadım. Kocamla doğrudan konuşmaya karar verdim. Mark geri döndüğünde sadece sordum: — Bana açıklar mısın, tüm bunlar ne? Önce şaka yapmaya çalıştı, sonra bunun “geçici şeyler” olduğunu ve hiçbir şey anlamadığımı söyledi. Ama ona her şeyi kendi gözlerimle gördüğümü söylediğimde sustu. Ve sonra gerçeği anlattı. Meğerse Mark neredeyse iki yıl önce işten çıkarılmış. Kimseye söylememiş. Önce yeni iş aradı, sonra kredi aldı ve parası bittiğinde, her şeyi değiştiren bir karar aldı. Son iki yıldır evleri soyuyormuş. Boş arsaları seçiyor, insanları gözetliyor, gece giriyor ve değerli olan her şeyi alıyordu. Bir kısmını hemen satıyor, bir kısmını ise dikkat çekmemek için kademeli olarak satmak üzere kır evimizde saklıyordu. Birlikte yaşadığım insana bakıyordum ve onu tanımıyordum. Güvenli olduğunu düşündüğüm ev çalıntı eşyaların deposu çıktı. Ve güvendiğim insan çift hayat yaşıyor, her gün özgürlüğünü riske atıyordu. O anda anladım ki: Keşke gerçekten bir sevgilisi olsaydı. Çünkü gerçek çok daha korkutucuydu.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.