Richard birkaç saniye boyunca olduğu yerde hareketsiz kaldı.

Tak…

Tak…

Tak…

Ses tekrar geldi.

Bu kez daha netti.

Bebeğin içinden.

Kalbi göğsünü yumrukluyormuş gibi atıyordu. Mantığı ona bunun imkânsız olduğunu söylüyordu. Eski bir bez bebeğin içinden ses gelmemeliydi.

Ama ses gerçekti.

Richard yavaşça masaya yaklaştı.

Bebeğin yıpranmış gövdesini eline aldı. Kumaşın altından sert bir şey hissediliyordu.

Bu pamuk değildi.

Oyuncak dolgusuna hiç benzemiyordu.

Kaşlarını çattı.

Küçük kızın yüzü gözlerinin önüne geldi.

“Ona iyi bakacağınıza söz verin.”

Acaba kız bunun içinde ne olduğunu biliyor muydu?

Richard mutfaktan küçük bir makas aldı.

Bir an duraksadı.

Sonra bebeğin arkasındaki eski dikişlerin bir kısmını dikkatlice kesmeye başladı.

Kumaş açıldıkça içeriden sararmış pamuklar göründü.

Ve ardından…

Siyah bir metal kutu.

Richard’ın nefesi kesildi.

Kutuyu çıkardı.

Avuç içine sığacak kadar küçüktü.

Üzerinde paslanmış bir kilit vardı.

Fakat yılların etkisiyle kilit çoktan çürümüştü.

Kutunun kapağını kaldırdı.

İçinde bir USB bellek vardı.

Ve katlanmış eski bir fotoğraf.

Richard fotoğrafı açtığında yüzündeki bütün renk çekildi.

Fotoğrafta üç kişi vardı.

Bir adam.

Bir kadın.

Ve küçük bir kız çocuğu.

Kadının yüzü tanıdık gelmişti.

Ama asıl şok, fotoğraftaki adamı görünce geldi.

Çünkü o adamı bütün Türkiye tanıyordu.

Ülkenin en güçlü iş insanlarından biri.

Milyarlarca liralık şirketler grubunun sahibi.

Televizyonlarda yardımseverliğiyle övülen, gazetelerin manşetlerinden inmeyen kişi.

Ve aynı zamanda Richard’ın en büyük rakibi…

Kemal Arslan.

Richard fotoğrafı tekrar tekrar inceledi.

Kadının yüzünde korku vardı.

Küçük kız ise gözyaşlarını tutmaya çalışıyormuş gibi görünüyordu.

Fotoğrafın arkasında titrek bir el yazısı bulunuyordu:

“Eğer bunu bulan kişiyseniz, artık bize bir şey olmuş demektir.”

Richard’ın boğazı kurudu.

Yavaşça USB belleği bilgisayarına taktı.

Ekranda yalnızca tek bir klasör açıldı.

Klasörün adı şuydu:

GERÇEĞİ SAKLAYANLAR

Richard dosyanın üzerine tıkladı.

Ve birkaç saniye sonra gördüğü ilk görüntü yüzünden sandalyesinden kalkıp geriye doğru sendeledi.

Çünkü videodaki kişi Kemal Arslan’dı.

Ve yanında duran küçük kız…

Bu sabah bez bebeği satan kızın ta kendisiydi.

Ama videonun tarihi tam altı yıl öncesini gösteriyordu.

Richard’ın aklında tek bir soru vardı:

Altı yıl önce kayda alınan bu görüntüdeki kız hâlâ nasıl altı yaşında görünüyordu?