On beş yaşındaki kızım mide ağrısı ve bulantıdan şikayetçiydi. Kocam dedi ki, “O sadece numara yapıyor, Zamanını ve paranı boşa harcama.” Kızımı habersiz hastaneye götürdüm. Doktor taramayı yaptı ve şöyle dedi, “İçinde bir şey var…” Olduğum yerde donakaldım..

On beş yaşındaki kızım Hale haftalardır mide bulantısı, karnında bıçak saplanır gibi ağrılar, baş dönmesi ve ağır bir yorgunluk çekiyordu. Eskiden futbol oynayan, fotoğraf çeken, arkadaşlarıyla gece yarısı sohbetleri yapan neşeli kız gitmiş, yerine evde kapüşonunu kaldırmayan, sessiz ve solgun biri gelmişti.

Kocam Saffet hepsini silip süpürdü. “Ergenlik işte, abartıyor. Doktorlara para verme” dedi kesin bir dille. Ama ben başka türlü bakamadım. Hale’nin az yediğini, çok uyuduğunu, zayıfladığını ve gözlerindeki ışığı kaybettiğini görüyordum.

Bir gece Saffet uyuduktan sonra Hale’i yatağında kıvrılmış, karnını tutarken buldum. Yüzü gri gibiydi, yastığı gözyaşından sırılsıklamdı. “Anne acıyor, lütfen durdur” diye fısıldadı.

Ertesi gün Saffet işteyken onu hastaneye götürdüm. Yolda hiç konuşmadı. Doktor kan tahlili ve ultrason istedi. Bekledim.

Kapı açıldığında Dr. Cemal elinde dosyayla içeri girdi. “Bayan Filiz, konuşmamız lazım” dedi. Hale yanımda titriyordu.

Doktor sesini alçalttı. “Taramalar içinde bir şey olduğunu gösteriyor.”

Bir an nefes alamadım. “İçinde mi? Ne demek istiyorsun?”

Tereddüt etti. Oda eğildi sanki. Kalbim göğsüme vuruyordu.

“Sonuçları özel konuşmamız gerek” dedi doktor. “Ama kendini hazırlamanı istiyorum…”
Bölüm 2..