−40 derecede bir albay, bir kadın askeri geminin güvertesinden buz gibi okyanusa itti

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: −40 derecede bir albay, bir kadın askeri geminin güvertesinden buz gibi okyanusa itti; sorunlu bir astından kurtulmaya çalışıyordu, ancak bu hareketinin nasıl sonuçlanacağını hayal bile edemezdi 😳😱 Albay güvertede, elleri arkasında kenetlenmiş şekilde duruyor ve öfke dolu okyanusa sakin bir şekilde bakıyordu. Rüzgâr yüzünü kesiyor, soğuk eksi kırk dereceye ulaşıyor ve aşağıdaki buz gibi su, içine düşen herkes için ölümcül bir tuzak gibi görünüyordu. Kadının bedeni dalgalar arasında kaybolduğunda, neredeyse fark edilmeyen hafif bir gülümseme bile takındı. O an, sorunun sonsuza kadar çözüldüğünü düşünüyordu. Bu günü uzun zamandır bekliyordu. Kadın gemiye ilk adım attığı andan itibaren her şey ters gitmişti. Yeni ama aşırı kendine güvenen, aşırı ilkeli biriydi. Daha ilk günden diğerlerinin görmezden gelmeyi tercih ettiği şeyleri fark etmiş ve onun yaptıklarını üst makamlara bildirmişti. Bu neredeyse kariyerine mal olacaktı. O zaman hiçbir şey yapmadı ama alınan hakareti unutmadı. Sadece uygun anı bekledi. Ve o an gelmişti. Gemi açık denize çok uzaklara gitmişti. Kıyıyla bağlantı zayıftı, neredeyse yoktu. Güvertede kimse yoktu, soğuk hareketleri felç ediyordu ve etrafta sadece buz ve sonsuz su vardı. Kadın, arkasında zaten bir karar verildiğini bilmeden küpeşteye bakıyordu. Bir an için anladı: artık ikinci bir şans yoktu. Sessizce, neredeyse fark edilmeden yaklaştı. Ani bir hareket — ve her şey bir saniyede oldu. — Adalet mi istiyordun? Al işte. Kadının çığlığı rüzgârda kayboldu ve bedeni buz gibi suyun içinde kayboldu. Bunu birkaç kişi görmüştü. Bir kenarda durup birbirlerine baktılar ama kimse müdahale etmedi. Albaya duyulan korku daha güçlüydü. Herkes hiçbir şey olmamış gibi davrandı. Albay her şeyin planladığı gibi bittiğinden emindi. Ama yanılıyordu. Çünkü bu hareketinin kendisine nasıl geri döneceğini hayal bile edemezdi 😱

: Soğuk onu öldürmedi. Acı onu kırmadı. Zor da olsa, buz gibi suyun içinde metal ve çıkıntılara tutunarak kız kendini dışarı çıkarmayı başardı. Elleri kesilmişti, nefesi düzensizdi ama durmadı. Gemide herkes onun öldüğüne inanırken o geri döndü. Ve ilk yaptığı şey telsize ulaşmak oldu. Sesi zayıftı ama içinde korku yoktu. Sadece net sözler ve gerçekler vardı. Her şeyi anlattı. Ertesi gün gemi istasyona yanaştığında iskelede insanlar bekliyordu. Sadece karşılayanlar değil — üniformalı kişiler, polis ve özel güçler. Gemideki atmosfer bir anda değişti. Gerilim hissedilir hale geldi. Albay ilk başta hiçbir şey anlamadı. Her zamanki gibi kendinden emin şekilde güverteye çıktı ama bir saniye sonra onların bakışlarını gördü. Ve o an her şeyi anladı. Kadın öne çıkarıldı. Hayattaydı. Bandajlı elleriyle, solgun ama dimdik ayakta duruyordu. Ona sakin bir şekilde bakıyordu; ne bağırış ne de nefret vardı. Ve o anda her şey netleşti: artık her şey onun planladığından tamamen farklı bitecekti. Tüm mürettebatın önünde tutuklandı. Dün sessiz kalan insanlar artık bakışlarını kaçırmıyordu. Ve herkes bu hikâyenin nasıl sonuçlandığını anladı. Albay bir sorundan kurtulmak istemişti. Ama sonunda kendisi sorun oldu.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.