Başlangıçta kaldırımda sadece bir çöp parçası olduğuna inandığım şey
-
- Dün, şehirde dolaşırken telefonuma dalmıştım, etrafımdaki hiçbir şeye pek dikkat etmiyordum. Ama sonra kaldırımda garip bir şey gözüme çarptı. İlk bakışta atılmış bir paçavraya veya belki eski bir hortuma benziyordu. Dikkat çekici bir şey değildi… ya da ben öyle sanıyordum.
-
- Çok fazla düşünmeden uzaklaşmak üzereydim ki içimdeki bir şey bana durmamı söyledi. Belki de ani bir içgüdü. Yaklaştıkça gördüğüm şey beni konuşamaz hale getirdi. Yüreğim sızladı. İlk başta sıradan bir çöp parçası olduğunu düşündüğüm şeyin çok daha önemli bir şey olduğu ortaya çıktı.Daha yakından baktığımda onu gördüm — küçük bir çimen yılanı, cansız ve ezilmiş. Bir zamanlar canlı olan bedeni şimdi bükülmüş ve yassılaşmış, ürkütücü bir görüntü. Yayalar fark etmeden yürüyordu. Arabalar hızla geçip gidiyordu, sadece birkaç adım ötede ne olduğunun farkında değillerdi. Ama bu görüntüyü aklımdan çıkaramıyordum. O yılan sadece bir şehir zayiatı değildi; daha derin bir şeyi simgeliyordu. Son haftalarda, yerel halktan garip karşılaşmalar hakkında raporlar geldi: balkonlarda yılanlar, arka bahçelere sızanlar ve hatta havalandırma deliklerinden evlere girenler. Başlangıçta kaldırımda sadece bir çöp parçası olduğunu düşündüğüm şey, sonunda bakış açımı tamamen değiştirdi. Bu karşılaşmalar daha da yaygınlaşıyor, en az beklediğimiz yerlerde ortaya çıkıyor. Uzmanlar alarm vermeye başlıyor ve endişeleri rahatsız edici. İklim değişikliği hızlanırken ve kentleşme doğal alanları ele geçirirken, yaban hayatı bilmedikleri alanlara zorlanıyor. Yeşil alanlar ortadan kalkarken, hayvanların uyum sağlamaktan veya yok olmaktan başka seçeneği kalmıyor.Başlangıçta kaldırımda sadece bir çöp parçası olduğunu düşündüğüm şey, sonunda bakış açımı tamamen değiştirdi. Çim yılanı gözlemlerindeki artış sadece bir başlangıç. Tehlikeli olmasalar da, kentsel ortamlarda beklenmedik bir şekilde ortaya çıkmaları, bir zamanlar göz ardı edilen doğanın, yavaş yavaş mekanlarımıza tecavüz ettiğinin çarpıcı bir hatırlatıcısı. Ve bazen, kapımızı çalıyor.
Hikayenin Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsin... 👇