Babası Oğluna Ders Vermek İstedi… Köyden Bir Kızla Evlendirdi Ama Hayatın Planı Baştan Yazıldı

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Şehirde herkes onu “şanslı çocuk” diye tanıyordu. Milyonluk arabalar, pahalı davetler, sınırsız para ve güvenli bir hayat… Onun için sorun diye bir şey yoktu; çünkü ne olursa olsun biri mutlaka temizliyordu. O biri, babasıydı. Her skandalda para konuşuyor, dosyalar kapanıyor, isimler unutuluyordu. Ama baba her seferinde biraz daha yoruluyor, oğlunun hiç büyümediğini acıyla fark ediyordu. O akşam camdan şehre bakarken kendi kendine şunu söyledi: “Bu çocuk böyle giderse kendini de beni de bitirecek.” Kararını verdi. — Ya hayatını düzene sokarsın, dedi sertçe, — Ya da bugüne kadar sana verdiğim her şeyi geri alırım. Oğul alaycıydı. — Beni mirastan mı atacaksın? — Gerekirse evet, dedi baba. — Üstelik bir şartım var: Köyden bir kızla evleneceksin. Ne parası vardı, ne çevresi, ne de lüksle ilgisi… Kabul etmezse kartlar iptal, araba geri alınacak, hayat sıfırlanacaktı. Bir hafta sonra gerçekten de her şey gitti. Ve birkaç gün sonra, uzun bir yolculuğun ardından küçük bir köyde indiler. Orada, sade bir sütçü kızla tanıştırıldı. Adı Elifti. Genç adam için bu bir ceza, bir aşağılamaydı. Babası ise emindi: “En fazla birkaç gün dayanır.” Ama işler planlandığı gibi gitmedi…

: İlk günler zordu. Sabahın köründe kalkmak, ahıra gitmek, süt taşımak… Ellerindeki nasırlar canını yakıyor, köy hayatı onu zorluyordu. Elif ise hiç şikâyet etmiyordu. Sessizdi, çalışkandı, sabırlıydı. Ne bir sitem ne de bir yakınma… Zamanla genç adam, farkında olmadan Elif’e saygı duymaya başladı. Bir gün yağmur altında çalışırlarken Elif’in ayağı kaydı. Refleksle kolundan tuttu. Göz göze geldikleri o an, içinde hiç tanımadığı bir his uyandı. Günler haftalara döndü. Artık kaçmayı düşünmüyordu. Para olmadan da yaşanabildiğini, emeğin gerçek değerini, insanın kendini çalışarak bulduğunu öğrendi. Akşamları soba başında çay içiyor, sessiz sohbetler ediyorlardı. Üç ay sonra baba köye geldi. Oğlunu perişan, pişman ve yenilmiş görmeyi bekliyordu. Ama gördüğü manzara onu şaşkına çevirdi. Oğlu çalışıyordu. Üzerinde eski bir gömlek, ellerinde nasırlar… Ama yüzünde huzur vardı. — Hiç olmadığım kadar iyiyim, dedi. Baba o an anladı: Bu evlilik bir ceza olmamıştı. Bir ders olmuştu. Oğlu ilk kez gerçekten büyümüştü. Ve baba, vermek istediği dersten çok daha fazlasını almıştı.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.