Ana Sayfa 28.04.2026 295 Görüntüleme

Babalık Testi Sonucu Şoku

1 / 2

İLK VE TEK ÇOCUĞUMUZUN DOĞUMU, EŞİMİN BABALIK HAKKINDAKİ ŞOK EDİCİ İDDİASIYLA BİR KABUSA DÖNÜŞTÜ. KIRILMIŞTIM AMA MASUMİYETİMİ KANITLAMAYA KARARLIYDIM; ANCAK KAYINVALİDEM İŞİN İÇİNE GİRİP HAYATIMI MAHVETMEKLE TEHDİT ETTİĞİNDE, HER ŞEYİ TEMELLİ DEĞİŞTİRECEK BİR ŞEY KEŞFETTİM.

Beş hafta önce kızımız Zeynep’i kucağıma aldığımda, bunun hayatımın en mutlu günlerinden biri olacağını sanmıştım. Ne de olsa eşim Kerem ile iki yıllık evliliğimiz boyunca bu anın hayalini kurmuştuk. Fakat onun yüzündeki ifadeyi gördüğüm an her şey değişti…

Hastanede tereddüt içinde olan eşim, kızımızın masmavi gözlerine ve sarı saçlarına bakarken duraksayarak sordu: “Emin misin?”

Yeni doğmuş bebeğimizi emzirirken şaşkınlıkla başımı kaldırdım. “Neden emin miyim?”

“Yani, onun… benden olduğuna.”

Bakışlarını benden kaçırdı; o an mideme kramplar girdi. İma ettiği şeyi idrak etmeye çalışırken odadaki gerilim dayanılmaz bir hal aldı.

“Bize hiç benzemiyor,” diye devam etti kısık bir sesle. Gözleri Zeynep ile benim aramda gidip geliyordu; ikimizin de kahverengi saçlı ve kahverengi gözlü oluşuna işaret ederken sesi adeta suçlayıcıydı.

“Kerem, bebeklerin saçları ve gözleri doğduklarında açık renk olabilir,” diye açıkladım, kalbim küt küt atsa da sesimi sakin tutmaya çalışarak. “Bu hiçbir anlam ifade etmez. Fiziksel özellikleri zamanla değişecektir.”

Ama ikna olmuş görünmüyordu. Elini şakağına götürüp ovarken şüphe dolu gözlerle Zeynep’e bakmaya devam etti.

“Bilmiyorum Canan. Emin olmam lazım. Babalık testi istiyorum,” dedi sonunda.

Bu sözler yüzüme atılmış bir tokat gibiydi. Eskiden bana sonsuz güvendiğini söyleyen o adamdan bir iz aradım. Ama işte karşımdaydı; en mutlu olmamız gereken zamanda kızımızın soyunu sorguluyordu.

Nabzımın hızlandığını hissettim ve ellerimle Zeynep’i korumacı bir tavırla daha sıkı sardım. “Ciddi olamazsın Kerem.”

Geri adım atmadı. “Ciddiyim. Bu testi istiyorum. Eğer kabul etmezsen, bu evliliği yürütebileceğimizi sanmıyorum.”

Bu ültimatom havada asılı kaldı, odayı boğucu bir sessizlik kapladı. Bir an için çığlık atmak, sadakatimi neden şimdi sorguladığını, bebeğimizin ilk günlerini neden bir kabusa çevirdiğini sormak istedim.

Üsteki Resimden Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz.

1 / 2

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Tema Tasarım |
Telefon
WhatsApp