Ama test sonucunda yazan şey, hiçbirimizin beklemediği bir gerçeği ortaya çıkarmış gibiydi…

Oturma odasındaki sessizlik boğucu bir hâl almıştı.

Ahmet’in elindeki kâğıt titriyordu.

Yüzüne baktım.

Öfke, şaşkınlık ve inanmazlık birbirine karışmıştı.

Kızımız Sude kucağımda hafifçe kıpırdanırken ben sadece sonucu öğrenmek istiyordum.

“Neler oluyor?” diye sordum.

Ahmet cevap vermedi.

Kâğıdı bana doğru uzattı.

“Sen söyle.”

Belgeyi elime aldım.

Gözlerim satırlarda dolaştı.

İlk gördüğüm şey babalık testinin sonucuydu.

Yüzde 99,99 eşleşme.

Ahmet, Sude’nin biyolojik babasıydı.

Derin bir nefes aldım.

Tam beklediğim sonuç buydu.

Ama Ahmet’in şok olmasının sebebi bu değildi.

Sayfanın alt kısmında başka bir not vardı.

Laboratuvar ek bir genetik değerlendirme yapmıştı.

Notta şu yazıyordu:

“Çocuğun sahip olduğu çekinik genetik özellikler, ebeveynlerden birinde veya daha önceki kuşaklarda bulunabilir. Yapılan incelemede babanın genetik yapısında sarı saç ve mavi göz özelliklerini taşıyan çekinik genler tespit edilmiştir.”

Başımı kaldırdım.

“Eee?”

Ahmet bana öyle bir baktı ki ne düşündüğünü anlayamadım.

Sonra dişlerini sıkarak konuştu.

“Benim ailemde kimsenin sarı saçlı ve mavi gözlü olduğunu hiç duymadım.”

Tam o sırada telefon çaldı.

Arayan kişi laboratuvardaki genetik uzmandı.

Ahmet hoparlörü açtı.

Uzman sakin bir sesle açıklama yaptı.

“Sonuçlar net. Çocuk sizin biyolojik kızınız. Ayrıca çekinik genlerin aile geçmişinden gelmesi tamamen normal bir durum.”

Konuşma bittiğinde odadaki hava değişmişti.

Artık kimsenin ihanetten söz etme şansı kalmamıştı.