Sokaktaki serseriler koltuk değnekleriyle yürüyen yaşlı bir adama saldırıp onu yere düşürdüler, ama çevredeki insanlar sadece izledi, müdahale etmeye cesaret edemediler. Tam o anda yanlarında bir araba durdu ve sonrasında olanlar tüm sokağı şok içinde dondurdu 😱😨

Sabah gri ve serindi. Sokakta her zamanki şehir gürültüsü vardı: ara sıra geçen arabalar, otobüslerin uğultusu, işlerine yetişmeye çalışan insanların ayak sesleri.

Kimse kaldırımda yavaşça ilerleyen, iki tahta koltuk değneğine dayanarak yürüyen zayıf, saçları ağarmış yaşlı adama dikkat etmiyordu. Attığı her adım onun için zordu. Nefesini toparlamak için duruyor, sonra tekrar küçük bir adım atıyordu.

O sırada sokağın karşı tarafında dört genç adam duruyordu. Hepsinin saçları kısaydı, kollarında dövmeler, boyunlarında kalın zincirler vardı. Kendi kurallarına göre yaşamaya alışkın ve sonuçlardan korkmayan insanlar gibi görünüyorlardı.

— Bakın kim geliyor, — diye alay etti içlerinden biri, yaşlı adama doğru başını sallayarak.

— Şimdi dede emekli maaşını bizimle paylaşacak, — diye ekledi bir diğeri.

Yavaşça yanına yaklaşıp yolunu kestiler. Yaşlı adam durdu ve başını kaldırdı. Bunun tesadüfi bir karşılaşma olmadığını hemen anladı.

— Dede, lafı uzatma, — dedi en uzun olanı, ona doğru eğilerek. — Parayı çıkar.

Yaşlı adam şaşkınlıkla başını salladı.

— Gerçekten param yok. Yemin ederim, sadece eve gidiyorum.

Serserilerden biri alaycı bir şekilde gülümsedi ve omzuyla sertçe itti.

— Bize yalan söyleme. Yaşlılar her zaman nakit taşır.

— Doğruyu söylüyorum… — diye sessizce cevap verdi yaşlı adam, koltuk değneklerinde dengede kalmaya çalışarak.

Ama onların umurunda değildi. Onu daha sıkı şekilde çevrelemeye başladılar.

— Hadi, ceplerini boşalt, — diye tısladı bir diğeri.

Yaşlı adam tekrar başını salladı.

— Hiçbir şeyim yok.

Bir sonraki anda içlerinden biri onu sertçe itti. Bir koltuk değneği elinden kaydı ve yaşlı adam ağır bir şekilde asfalta düştü. Diğer koltuk değneği de yanına çarptı.

— Bakın nasıl yere serildi! — diye yüksek sesle güldü biri.

— Belki şimdi paranın nerede olduğunu hatırlar, — diye ekledi bir diğeri.

Etrafındaki insanlar her şeyi görüyordu. Kaldırımdan erkekler, kadınlar, gençler geçiyordu. Kimisi yavaşladı, kimisi başını çevirdi, kimisi hiçbir şey olmuyormuş gibi davrandı. Kimse dört saldırgan adamla uğraşmak istemiyordu.

Yaşlı adam ayağa kalkmaya çalıştı. Ellerı titriyordu ve yüzü acıdan bükülmüştü.

— Lütfen… beni bırakın… — diye fısıldadı.

Serseriler yine güldü.

— Duydunuz mu? Hâlâ yalvarıyor.

İçlerinden biri çoktan yaşlı adamın ceplerine uzanmıştı.

Tam o anda kaldırımın yanında uzun, siyah bir Rolls-Royce sessizce durdu. Ve sonrasında olanlar tüm sokağı şok içinde dondurdu