Adam, vefat eden eşinin mezarına geldiğinde soğuk toprağın üzerinde oturmuş, ağlayan iki ikiz kız gördü.

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Adam, vefat eden eşinin mezarına geldiğinde soğuk toprağın üzerinde oturmuş, ağlayan iki ikiz kız gördü. Onu fark ettiklerinde kızlardan biri, neredeyse duyulmayacak bir sesle fısıldadı: — Ona hiçbir şey söyleme… Bilmemesi gerekiyor. Adam mezarlığa sabahın çok erken saatlerinde gelmişti. Sis hâlâ dağılmamıştı, toprak soğuk ve nemliydi. Ellerinde beyaz çiçekler vardı — eşinin hayattayken en sevdiği çiçekler. Kadın sadece birkaç ay önce ölmüştü ama adam hâlâ sevdiği kadının artık bu dünyada olmadığına inanamıyordu.Eşinin mezarına yaklaştığında durdu. Mezar taşının önünde, ıslak toprağın üzerinde diz çökmüş iki küçük kız vardı. İkizlerdi. Birbirlerine sarılmış, hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Eller çamur içindeydi, dizleri sırılsıklamdı ama sanki bunu hiç fark etmiyorlardı. — Siz… siz kimsiniz? Bu benim eşimin mezarı — diye sessizce sordu, onları korkutmaktan çekinerek. Kızlardan biri birden diğerine baktı ve gözleri korkuyla dolu halde, adam duymasın diye fısıldadı: — Ona bir şey söyleme… Bilmemesi gerekiyor.

: Adam, ikizlerin gerçekte kim olduğunu öğrenmeye başladığında dehşete kapıldı. — Lütfen… bana açıklayın. Size zarar vermem. Yemin ederim. Kızlar, ağlamaktan kızarmış gözlerle ona baktı. İçlerinden biri fısıldadı: — Annemize geldik… Bu sözler, adama atılan en sert yumruk gibiydi.— Hangi anneye? — ağzından kaçırdı. Diğer kız, titreyen bir sesle cevap verdi: — Bizim annemize. Burada yatıyor. Adamın dizlerinin bağı çözüldü. Yavaşça mezar taşındaki fotoğrafa baktı… sonra tekrar kızların yüzlerine. Aynı gözler. Aynı kaş çizgisi. Gözyaşlarının arasından belli belirsiz görünen aynı gülümseme. Ve o an, nefesini kesen gerçek bütün parçalarıyla yerine oturdu.Yıllar önce eşi birkaç ay ortadan kaybolmuştu. “Geçmişimle hesaplaşmaya gidiyorum” demişti. Adam soru sormamıştı. Güvenmişti. Şimdi ise karşısında, varlıklarından bile haberi olmayan iki canlı sır oturuyordu. — Biz bir yetiştirme yurdundan geliyoruz, — diye ekledi kızlardan biri sessizce. — Bize annemizin öldüğü söylendi… ve büyüyünce gelip onu ziyaret etmemizi istediği. Adam, onların yanına, soğuk toprağın üzerine oturdu. O gün mezarlıktan yalnız ayrılmadı. Ve bitmiş sandığı hayatı, ellerini sımsıkı tuttuğu iki küçük çocuk eliyle birlikte yeniden başladı…

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Kızının kayboluşundan sekiz yıl sonra bir anne, bir adamın kolundaki dövmede kızının yüzünü tanır. Dövmenin ardındaki gerçek ise onu adeta nefessiz bırakır.