“Ömrümün bitmesine sadece bir yıl kaldı. Benimle evlen, bana bir oğul ver; böylece aileniz bir daha asla para sıkıntısı çekmeyecek,” dedi varlıklı toprak sahibi.

Zavallı sütçü kız çaresizlikten kabul etti. Ancak düğün gecelerinde korkunç bir şey oldu ve kız dehşete düştü.Zavallı kız henüz yirmi yaşındaydı. Elleri süt ve saman kokuyordu, botları ise neredeyse her zaman çamur içindeydi. Hasta annesiyle eski bir tahta evde yaşıyordu. Babası ödeyemediği borçlar yüzünden hapisteydi.

Köyde insanlar birçok şeyden bahsediyordu, ama gerçek aynıydı: artık bir geçim kaynağı yoktu, para yoktu ve bazen gerçekten yiyecek hiçbir şeyleri yoktu.

Annesi ay geçtikçe daha da zayıflıyordu. İlaçlar pahalıydı. Kız şafaktan önce kalkıp geceye kadar tarlada çalışıyordu, ama bu zar zor ekmek almaya yetiyordu. Bazen pencerenin kenarına oturup ne yapacağını bilemeden sadece yola bakıyordu.

Ve işte o anda hayatlarına zengin bir adam girdi. Kırk yaşlarındaydı. Pahalı bir takım elbise, lüks bir araba, hiçbir şeyden mahrum bırakılmaya alışmış bir adamın ağır bakışları.