Köylü adamın biri, yeni evlenmiş, hanımı da çok alımlıymış. Ama kadın biraz serbest ruhluymuş.
Bir gün adam ahırda çalışırken, karısı kapıyı kapatıp seslenmiş:

— Kocacım, gel hele!

Adam koşmuş içeri, bakmış hanımı üstünde yeni çiçekli entariyle dolanıyor.
Kadın demiş:

— Bey, ben senden bir şey isteyeceğim, ama kızma ha!
— Söyle karıcığım, kızmam.

Kadın gülerek:
— Komşunun merkebi var ya, hani şu sürekli anıran… onu getir, evin önüne bağla.

Adam şaşırmış ama ses etmemiş. Merkebi getirmiş bağlamış. Kadın yine seslenmiş:

— Kocacım, ben şunu merak ediyom: Senle ben içeride se-işi-rken, merkep ne yapar acaba?

Adam şaşırmış kalmış:
— Ula kadın, deli misin, merkebe ne?

Kadın ısrar etmiş, adam da “tamam ulan” demiş. Başlamışlar içerde.