DOLAR
Alış: 44.77
Satış: 44.95
EURO
Alış: 52.68
Satış: 52.89
GBP
Alış: 60.39
Satış: 60.84
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
7.11.2024
1448 Görüntüleme
Eşim Konfeksiyon Ustası
- Adım Semra. Kocam konfeksiyon işçisidir ve öğlen yemeklerini genellikle ben hazırlar, çırağı Murat gelip alırdı. Yine bir öğlen zamanı Murat geldi, kapıyı açtım ve “Pek vakitsız geldin, neyse gir bakalım Murat dedim, orada masada servis tabağı var, yemeğini koy da karnını doyur,” dedim. Murat beni bornozla görünce şu şekilde bir baştan aşağı süzdü. O mutfağa girdi, ben tam odama gidiyordum ki, “Abla, kepçe nerede?” diye bağırdı. “Alttaki geniş çekmecede,” dedim. “Bulamıyorum,” diye beni çağırdı. Bu arada ben de başımdaki havluyu çıkarmış, tam bornozumu çıkaracaktım ki, “Tamam, tamam, geliyorum,” dedim ve mutfağa gittim. “İşte şu çekmecede,” diye önüne eğildim. Tabii eğilince bornoz kalçamın alt yönüne kadar çekildi. İşte tam o sırada Murat, “Abla kusura bakma ama daha çok dayanamıyorum,” deyip ellerini born.ozum-un altına
- Bir vakitler ufak bir kasabada, her bireyin çok sevdiği ve saygı duyduğu bir konfeksiyon ustası yaşardı. Adı Ahmet’ti. Ahmet, genç yaşlarından beri kumaşları ve iplikleri resmen sihirli elleriyle birer sanat eserine dönüştüren yetenekli bir terziydi. Babasından öğrendiği bu mesleği yıllardır büyük bir sevgi ve titizlikle sürdürüyordu. Ahmet’in en büyük destekçisi ve ilham kaynağı ise eşi Zeynep’ti. Zeynep, her vakit Ahmet’in beraberinde olmuş, onun başarısı amacıyla elinden gelen her şeyi yapmıştı. Ahmet de Zeynep’e olan sevgisini ve minnettarlığını her fırsatta dile getirirdi. Onların bu kuvvetli bağı, işlerine de yansıyordu. Bir gün Ahmet, kasabanın en varlıklı ailesinden bir çağrı aldı. Aile, büyük bir balo düzenleyecek ve Ahmet’ten özel bir elbise dikmesini istemişti. Ahmet, bu tür mühim bir vazife amacıyla hem çok heyecanlı hem de biraz gergindi. Zeynep ise ona her vakitte gibi emniyet verici bir gülümsemeyle destek oldu. Ahmet, anında işe koyuldu. Kumaşları büyük bir özenle seçti, desenleri dikkatlice çizdi ve her bir dikişi titizlikle yaptı. Ancak, ne kadar uğraşsa da bir şeyler eksik gibi hissediyordu. İşte tam o sırada Zeynep’in bir önerisi oldu. “Neden elbiseye biraz da aşkımızın dokusunu katmıyorsun?” dedi gülümseyerek. Ahmet, Zeynep’in bu önerisi üstüne düşünmeye başladı. Zeynep’in ona verilen sevgi ve destek, bu elbiseyi daha da özel kılacaktı. Ahmet, elbiseye ince işlenmiş kalp desenleri ekledi. Her bir kalp, Ahmet’in Zeynep’e olan sevgisini simgeliyordu.
Yorumlar
Yorumlar (Yorum Yapılmamış)
Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


